| Zomaar een verhaal over mensen die het samen niet makkelijk hebben. -------------------------------- Hier even een mail die misschien wat richting of begrip kan creëren. Ten eerste gaat het leven om respect. Respect voor elkaar en zeker geldt dat voor diegene die getrouwd zijn en samen een gezin. Elk mens is geboren met een bepaalde persoonlijkheid. Daar doet hij of zij iets mee. De een is rustig of zelfs stil (introvert) en de ander is juist druk en praat makkelijk (extravert). Een introverte zal zo niet 1,2,3 een extraverte worden en een extraverte ook niet een introverte. Hier komt het respect weer. Accepteer iemand zoals hij of zij is. Als je extravert bent denk je dat het voor de ander net zo makkelijk moet zijn om te praten, maar dat is niet zo en wanneer een introverte onder druk wordt gezet om te praten; dan lukt het helemaal niet meer. Een introvert iemand heeft meer tijd nodig om de woorden te vinden en moet zich ook veilig voelen om dingen te kunnen zeggen. Wanneer een introvert iemand dan ook iets zegt, dan is het zaak dat te accepteren en niet gelijk de grond in te duwen. Dit in de grond duwen, hoeft niet met woorden te zijn, kan ook met lichaamstaal. Een enkele ogen draai of optrekkende wenkbrauw is voldoende om je weer rot te voelen. Hoe meer een introvert iemand onder druk wordt gezet, des te verder zal hij van je af gaan staan om zijn ruimte te vinden. Woorden zullen te kort schieten. Extraverte mensen zijn vaak snelle denkers en handelaars en vinden dat andere ook zo moeten zijn, want dat is logisch. Extraverte mensen willen het “taal” gevecht aangaan. Wanneer een extravert iemand niet direct krijgt wat hij of zij wilt, dan ontstaat er ongeduld en meer druk. Vaak is het zeggen van (door de introverte): Geef me even de tijd om er over na te denken, voldoende voor de extraverte. Natuurlijk moet je wel op de zaak terugkomen, anders staat de extraverte weer voor je neus met de vraag: nou, waar blijf je nou? Beloofd is beloofd. Ik heb het gehad over verwondering of verwachting. Elk mens wordt geboren met nul informatie in z’n hoofd. Alles moet je leren. Dit leren gaat alleen door middel van je zintuigen. Je hoofd zit vol met geluiden, beelden (alleen snapshots), gevoelens, smaak en reuk. Jouw beeld, zeg jouw waarheid van de wereld. Iedereen heeft dit op zijn eigen manier ervaren, dus iedereen heeft zijn eigen waarheid. De combinatie persoonlijkheid en ervaring, maken hoe je nu in het leven staat. Als de een verwend is (kan diegene ook niets aan doen) en dit voor elkaar kreeg door te stampen, blijft deze manier van handelen gewoon doorgaan op oudere leeftijd. Echter kan je je afvragen, moet ik op mijn leeftijd me nog gedragen als een verwent meisje of jongen? Hetzelfde geldt natuurlijk voor degene die stilvalt als er druk op komt. Dat is ook een strategie geweest als kind om problemen te voorkomen. Maar is het als volwassene niet verstandiger om gewoon te zeggen wat je voelt? Maar nu komt weer het respect en de verwondering. Wanneer iemand iets zegt wat hij of zij vindt, dan doe je dat vanuit jouw waarheid van de wereld. Als de ander dat ook zo vindt dan is er niets aan de hand. Wanneer het brein van de ander anders gevuld is, dan zal er een weerwoord komen. Het probleem ontstaat. Nu komt verwondering. De een zegt of doet wat en jij wordt geraakt. HE (kan je denken), dat is bijzonder, datgene dat hij of zij zegt raakt mij. Woorden (een klank), letters op papier, hebben ineens een gevoel bij me opgeroepen? Wanneer is het gebeurd dat ik aan dat woord, deze waarde heb gehangen. Met andere woorden; het rot, boos, etc. voelen heeft niets met de ander te maken. Jij vergelijkt namelijk alleen maar de informatie met jouw eigen informatie. Het is zaak dat je allebei vertrouwen krijgt in elkaar: Mag zijn wie je ben. Wanneer doe je het goed??? De een kan denken: Ik geef alles was ze wilt en het is nooit genoeg. Zelfs nu krijg ik nog snauw na snauw. Wanneer wordt ik eens gewaardeerd om wat ik doe. We hebben geld, mooi huis, auto, enzovoort. Maar de ander vindt misschien op een diep niveau alle spullen wel leuk, maar mist die knuffel, het gevoel van liefde. Belangrijk zijn. Beide hebben hun waarheid. Beide hebben dingen om aan te werken, maar dan moet je gaan inzien dat je beide met je BREIN de wereld anders ervaart en dat je op een leuke manier de zoektocht moet inzetten naar de wereld van de ander en daar van te leren. Wees transparant en geniet wat je nu hebt. De een haar paard de ander zijn sport en beide de rest. Romantiek? Wanneer beide weer volledig lichaam en geest aan elkaar kunnen geven, komt dat vanzelf. Zorg ervoor dat je op elkaar gericht blijft. Als je lelijke gedachtes hebt over de ander, heeft dat met jezelf te maken. Hou deze DOEM gedachten niet voor jezelf, maar bespreek ze. Maak er een actiepunt van. Ga van Doem naar Doe. Geniet van wat je hebt en niet van wat je niet hebt. Je hebt namelijk veel meer van wat je wilt, dan wat je nog meer wilt. Ik wens jullie veel sterkte. Albert |
Schrijf in voor de nieuwsbrief
Albert Buschgens
 |
| Je Relatie Onderhouden |
|